سلولهای موجودات پیشرفته (Eukaryotes) در فاصله بین دو تقسیم متوالی، مراحل پیوسته ای را که به طور عمده S, G1 و G1 نامیده می شوند، طی می کنند که اینترفاز (میان چهر) نامیده می شود. مجموعه اینترفاز که در خلال آن سلول رشد می کند و تقسیم سلولی (میتوز) که در آن هسته و سپس بقیه سلول تقسیم می گردد، چرخه سلولی (Cell Cycle) خوانده می شود.
پیرامون چگونگی تنظیم رخدادهای پیوسته ای که در خلال مراحل چرخه سلولی رخ می دهد، در چندین دهه گذشته، مطالعات بسیار گسترده ای صورت گرفته است که با رشدی فزاینده ادامه دارد و البته، در مسیر درک آن، سرنخ های بسیار مهم به دست آمده است.
به دلایل فراوان، این پژوهش ها از جمله برای فهم عمیق و مولکولی چگونگی فرایند رشد و تکثیر سلول (طبیعی و غیر طبیعی)، ایمنی سلول و ترمیم بافتی، در محورهای پایه ای و کاربردی از اهمیت اساسی برخوردار است. این پژوهش ها، همچنین در پزشکی مولکولی کاربردهای پرشماری دارد که طراحی روش های کارآمد، جهت پیشگیری از تکثیر بی رویه سلولهای سرطانی (که در آنها نقش کنترلی تنظیم کننده های چرخه سلولی و رشد، به نحوی زایل شده است) و احتمال ابداع شیوه های نو برای القاء تکثیر سلولهای مورد نیاز در تجدید اعضای بافتهای آسیب دیده (احتمالا مشتمل بر نورون های بالغ که تقسیم نمی گردند) از آن جمله است.
