درد و التهاب ناشی از پیچ خوردگی گردن، دررفتگی زانو، یا ضربه خوردن سایر اعضای بدن، همراه با یکدیگرند. اما منشا درد و التهاب با یکدیگر متفاوت است و داروهای جداگانه ای برای درمان هریک وجود دارد. مثلا کدئین (Codeine) مسکن نیرومندی است که برای درمان دردهای فرساینده به کار می رود، درحالی که کورتیزون و استروئیدهای وابسته به آن از داروهای موثر ضد التهاب هستند که برای درمان آرتروز و سایر دردهای فلج کننده مصرف می شوند.
برای دردها و التهاب های خفیف، معمولا از یکی از داروهای موسوم به NSAID یا داروی ضد التهاب غیر استروئیدی(nonsteroidal anti-inflamatory drug) استفاده می شود.
مهمترین داروی NSAID، آسپرین یا استیل سالیسیلیک اسید است که کاربرد آن به سال های ۱۸۰۰ بر می گردد. از زمان اپیکور در ۴۰۰ سال پیش از میلاد، معلوم بود که جویدن پوست شاخه های نازک بید در کاهش تب موثر است.
در سال ۱۸۲۷، ماده فعال موجود در پوست درخت بید، به صورت یک ترکیب آروماتیک به نام سالیسین شناسایی شد که در اثر واکنش با آب (هیدرولیز) به سالیسیل الکل و سپس در اثر اکسایش به سالیسیلیک اسید تبدیل می گردید.

