مقدمه
فتوستز فرآیندی است که طی آن انرژی نورانی خورشید به انرژی شیمیایی تبدیل می شود که مهمترین پدیده بیولوژیکی روی کره زمین است که منبع انرژی اولیه بشر است. پس فتوسنتز اساس رشد و عملکرد تمام گیاهان زراعی می باشد.
فتوسنتز فقط در گیاهان سازگار از نظر ژنتیکی رخ می دهد و گاهی متغیر های محیطی نیز ممکن است اثرات محیطی را بپوشاند. از نقطه نظر اصلاح نباتات تلاش برای افزایش عملکرد دانه بدون توجه به مقدار مواد فتوسنتزی قابل دسترس، به طور کلی شکست خورده است.
فرآیند فتوسنتز
مکان فتوسنتز کلروپلاست ها می باشد. کلروپلاست ها، اجسام رنگدانه داری (کلروفیل) در سیتوپلاسم سلولهای برگ و دیگر بافت های سبز می باشند. اختلافات ژنتیکی و محیطی مقادیر نسبی رنگدانه کلروفیل را تغییر داده و برگ هایی را تولید می کنند که رنگ سبز تیره تا زرد دارند.
علاوه بر کلروپلاست Co2 ، H2o و انرژی نورانی خورشید نیز لازم است تا گلوکز تولید شود. گلوکز به برگ ها و یا به دانه ها رفته و تغییر شکل می دهد.
کارایی فتوسنتز
کارایی فتوسنتز در حدود ۱% است. یعنی از کل تشعشعات ورودی به یک مزرعه فقط ۱% به انرژی شیمیایی تبدیل می شود. رسیدن به کارایی بالا در فتوسنتز امکان پذیر است، ولی در شرایط مزرعه بیش از ۶% انتظار نمی رود. حد بالای کارایی تا ۲۰% به صورت فرضی محاسبه شده است.
تاریخچه
کربن (واژه لاتین carbo به معنی زغال چوب) در دوران پیش از تاریخ کشف شد و برای مردم باستان که آن را از سوختن مواد آلی در اکسیژن ضعیف تولید میکردند، آشنا بود. (تولید زغال چوب). مدت طولانی است که الماس به عنوان مادهای زیبا و کمیاب به حساب می آید.
